Dromen mag, maar met beide benen op de grond

Mondo Mediterraneo - House of Amsterdam

Travelling Tableware voor Mondo Mediterraneo – House of Amsterdam

Toen ik in januari aan het grote serviezen verhuur avontuur begon dacht ik vooral klein. Ik begon mijn business puur op gevoel en intuïtie in het kader van het roer om en volg je hart. Veel vergelijkingsmateriaal had/ heb ik overigens niet want, voor zover ik weet, zijn er niet zoveel bedrijven die hetzelfde doen als wat ik doe. Daarnaast vond ik marktonderzoek teveel gedoe, wat moest ik dan vragen? “Bent u van plan tweedehands serviezen te huren?”. Mijn motto in die periode was dan ook beginnen en zien waar het schip strandt.

Al vrij snel kwam ik er achter dat mijn concept weleens succesvol zou kunnen zijn want de omgeving reageerde zeer enthousiast. Maar ja “een zolder vol complimenten levert nog geen inkomsten” zei de belastingmijnheer van het ondernemersplein bemoedigend.
Gelukkig bleef ik, ondanks deze opbeurende woorden enthousiast en in mijn concept vertrouwen. Dit vertrouwen kwam mede doordat ik vrijwel vanaf het eerste uur mensen om me heen had die mij steunde, mijn enthousiasme deelde en mij hielpen door mij succes en klanten te gunnen. Ik realiseer mij namelijk heel goed dat ik een leuk idee kan hebben aangevuld met mooie spullen maar dat dit wel met de buitenwereld gedeeld moet worden. Facebook en regelmatig bloggen is een goed middel en daarnaast ook leuk maar hier ga ik de wereld niet mee veroveren. Massacommunicatie past niet bij mijn bedrijf en los daarvan het budget dat ik voor communicatie beschikbaar heb is zeer beperkt. Ik stop mijn geld vooralsnog in het verbreden van mijn collectie en in zaken die de werkprocessen vergemakkelijken. Denk hierbij aan een bedrijfswagentje of een behoorlijke spoelkeuken om al die vintage borden, bestek en glaswerk (handmatig!) in te kunnen afwassen. Die contacten waren en zijn heel waardevol voor mij. Een van mijn motto’s is dan ook geworden, ‘alleen samen werkt’ want alleen door dergelijke samenwerking(en) kan ik als Travelling Tableware groeien.

Een van die contacten is Mondo Mediterraneo. De cateraar die 15 jaar geleden het huwelijk van Peter en mij caterde en met wie ik inmiddels heel veel mooie opdrachten gedaan heb. Giancarlo vertrouwde mij, koud 2 maanden na de start van mijn bedrijf, levering van zo’n 360 borden toe voor het feestje van hem en zijn vriend in the House of Amsterdam. Mijn eerste factuur werd geschreven. Ik vond het vreselijk spannend en hoe kwam ik in godsnaam aan 3×120 borden? Het is me gelukt, ik weet niet meer hoe, maar het is gelukt. Ik weet wel dat de reacties geweldig waren.
Een ander contact is Birgitta Gadellaa, zij is styliste, concept denker en producent. Birgitta ken ik nu een jaar of 3 en zij gebruikte mijn spullen voor de illustratie van, inmiddels, 2 kookboeken. Birgitta heeft een enorm netwerk en helpt/ denkt mee hoe ik mijn bedrijf bij een grotere groep mensen onder de aandacht kan brengen.
Heleen Moes, ondernemerscoach. Wij hebben elkaar ruim een jaar geleden ontmoet bij een oersaaie Kamer van Koophandel bijeenkomst. Ook zij helpt mij steeds een stuk verder. Dit doet zij vooral door te delen, zowel kennis als contacten maar daarnaast ook tijd. Zij plant tijd voor mij in om te sparren of om mij te helpen met dingen die ik moeilijk vind.

Zo langzaam durf ik te gaan geloven dat dat bedrijf van mij echt wel eens wat zou kunnen gaan worden. Het komende half jaar gaat mijn vintage servies sieren op de tafels bij Neva. Neva exploiteert het restaurant en de vergaderruimtes in de Hermitage. En Neva heeft Travelling Tableware geselecteerd om servies te leveren. Travelling Tableware past namelijk perfect in het concept dat Neva haar klanten aan wil bieden. Hun concept dat weer aansluit bij de tentoonstelling van de Hermitage ‘Dining with the Tsars’. Wat een eer, zo groots durfde ik niet te denken. Dineren op stand, mijn borden prikken een vorkje bij de tsaar.

Nu brengt 1 zwaluw nog geen zomer, maar inmiddels hebben heel wat zwaluwen mijn bedrijf al gepasseerd. Ik mag dus van mezelf wat dromen over de toekomst en het succes van Travelling Tableware maar dan, met die gezellige belastingmijnheer duivel in mijn achterhoofd, wel met beide benen op de grond.